Video pitch

Doe ik het nou wel of niet? Toen ik mijn video pitch liet zien aan anderen, lachten ze me zo hard uit. Het is ook wel erg gemaakt, en het is ook zo raar om mezelf zo terug te zien.

Maar wat doe je? Ik doe er alles aan om zo snel mogelijk aan de slag te kunnen in de communicatiebranche. In deze tijd is het juist zo moeilijk voor een starter, dus ik hoop dat deze video gezien wordt als een creatieve uiting en originele actie. Mij moet je gewoon aannemen!!

Creativiteit met kaars

Ik las op NRC Next een artikel blog over creativiteit. Daarin wordt geschreven dat twee psychologen beweren dat naarmate mensen langer buiten het geboorteland hebben gewoond, ze creatiever denken. Oorzaak hiervoor is dat ze zich moeten hebben aanpassen aan een andere cultuur, en dat je daardoor inventiever wordt en creatiever naar oplossingen zoekt.

Nu ik zelf twee jaar in het buitenland heb gewoond moet ik zeggen dat ik me hier wel redelijk in kan vinden. Op het moment dat iedereen een taal spreekt die je niet kent, en je wilt je toch verstaanbaar maken moet je creatief zijn. Ook als je op een verjaardag komt waar je in Nederland gewend bent een gebakje te eten in een kringetje, en je nu met opa en oma salsa staat te dansen terwijl je net een vier borden rijst met bonen op hebt, is toch mentaal gezien even inmproviseren. Ja, als je al niet creatief van je zelf bent, dan wordt je het wel als je in het buitenland gaat wonen.

In de blog wordt verder nog geschreven over enkele oefeningen om te kijken of je creatief bent. De eerste oefening waarbij je moet nadenken hoe je een kaars aan de muur vastmaakt zonder dat het drupt, is inderdaad geschikt voor creatieve mensen, en de tweede (teken een alien) is ook leuk voor de creatieveling die dan weer juist niet een groen poppetje maakt met extra groten ogen. Ik kan me alleen niet vinden de de laatste oefening: “Welk woord hoort bij: schuur, vinger en matig? En bij: wissel, geld en modder?”. Het antwoord bij de eerste is ‘middel’ en bij de tweede ‘stroom’. Wat is hier nu creatief aan? Dat heeft toch meer met taalinzicht te maken? Het getuigt juist van creativiteit als je níet deze woorden noemt. Toch? Welk woord het dan wel moet zijn, vind ik dan ook weer lastig. Dus wat mij betreft hoort deze oefening gewoon niet in het rijtje thuis.

Als het wisselen van perspectief je creatiever maakt, zou het dan niet een idee zijn om voor brainstormsessies juist hele verschillende mensen (persoonlijkheid, nationaliteit, leeftijd, sociaal niveau, etc.) uit te nodigen?

Een onverwachte verrassing…

Verbaasd was ik, maar ook blij! Hoe klein de wereld toch ook is op internet! Lange leve LinkedIn en de weblogwereld! Hoe, wat, wanneer? Bij deze:

Een tijdje geleden kreeg ik het verzoek van Auke Molendijk om me toe te voegen op Linkedin. Ik kende hem nog van mijn VWO-tijd in Heerenveen. Ik had hem al zes jaar niet meer gesproken of gezien dus het was grappig om te zien dat ook hij zich in de marketingbranche begaf. Ik las zijn Linkedin profiel en was bijzonder verrast dat hij ook een actief weblogger is én dat hij zijn voetsporen achterlaat in binnen de wetenschap van de marketing.

Vandaag bekeek ik mijn weblog statistieken en ik zag dat mensen op mijn weblog terecht kwamen door een link via Ikzoekeenmarketeer.nl. Die link bleek dus te komen van diezelfde Auke! En hij had dus precies hetzelfde gedaan als ik: een weblog beginnen als start voor de zoektocht naar een baan. Ook hij had een posting geplaatst over de tussenstand op zijn weblog na twee weken en ook hij heeft ongeveer hetzelfde aantal bezoekers gehad als ik (rond 270 bezoekers). Toeval?

Dankzij een link die Auke plaatste op zijn website krijg ik ook weer meer bezoekers. Auke zelf kreeg voornamelijk bezoekers via een andere link op Personeelslog.nl. Hij werd in een artikel genoemd als een van de werkzoekenden die een weblog is begonnen in het teken van de zoektocht naar een baan.

In dit artikel wordt onder andere het volgende geschreven:
“(…) Mede onder invloed van personal branding proberen sollicitanten op alle mogelijke manieren hun unieke combinatie van talenten, doelen en ervaring onder aandacht te brengen van werkgevers. Natuurlijk versturen zij nog wel traditionele sollicitatiebrieven als een interessante werkgever daarop staat, maar het liefst presenteren zij zich op andere, meer moderne manieren. Daarvoor maken zij volop gebruik van netwerksites om te laten weten dat ze ‘in de markt’ zijn, maar ook om hun relaties voor hen te laten werken. En omdat alles tegenwoordig transparant is, beschrijven ze overal en nergens hun ervaringen met sollicitaties (…).”

In het artikel wordt ingegaan op vijf vormen om een baan te zoeken:
1. Via aanbevelingen op Linkedin
2. Laagdrempelig netwerken op Hyves
3. Het communiceren over sollicitaties op Twitter
4. Creatieve videos maken op Youtube
5. Een eigen site beginnen

Tja, en dat is dit eigenlijk precies wat ik nu doe. Ik wist wel dat ik niet de enige was, maar dat zo dichtbij mensen met exact dezelfde ideeen rondlopen, deed me toch even met mijn mond vol tanden staan.

Auke heeft inmiddels een baan gevonden bij Traffic4U. Succes Auke met je nieuwe baan en bedankt voor je hulp!

Stereotypen in de reclame

Een Mexicaanse ambassadeur in Spanje was geschokt toen hij de nieuwe reclame van de Burger King voorbij zag komen op televisie. De commercial gaat over de nieuwe Texican Whopper met ‘the taste of a Texican with a little spicy Mexican’. In de reclame wordt een man uit Texas huisgenoot met een kleine luchador uit Mexico. De ambassadeur keurde met name het gebruik van de Mexicaanse vlag op de cape van de luchador af.

Burger King heeft inmiddels aangegeven te stoppen met het uitzenden van de reclame.

Hoewel we allemaal een bepaald stereotype in ons hoofd hebben van de gemiddelde Mexicaan, is het af te vragen of we dit beeld juist moeten bevestigen in commercials. Het kan grappig zijn, maar aan de andere kant ook aanstotend. Omdat ik het afgelopen jaar in Mexico heb gewoond weet ik inmiddels dat Mexicanen dit soort grappen niet kunnen waarderen. Ze zijn heel erg trots op zichzelf en zelfspot komt niet in hun woordenboek voor. Ik vind het in dit geval een beetje overdreven, maar het deed me wel afvragen in hoeverre je stereotypen kan representeren in de media.

Stereotypen hebben we nodig om informatie te organiseren. Zonder het vormen van stereotypen zouden we veel minder van de wereld kunnen begrijpen. Dus we kunnen niet zonder ze. Echter, het probleem met stereotypen is dat er wordt gegeneraliseerd en dat ze daarom schadelijk kunnen zijn. Ik heb via Google de volgende reclame-uitingen gevonden, waarvan ik achterover viel. Wie of welk marketingbedrijf heeft dit in hemelsnaam kunnen bedenken?! (Ja, ook al is het lang geleden!)

Tussenstand

Het is inmiddels alweer meer dan twee weken geleden dat ik deze website ben begonnen. Het enige wat nog mist is mijn videopitch (komt er echt aan!) en het bericht: Ik stop met deze blog want ik heb De Baan!

Maar dat later (later=snel hoop ik). Wat is de tussenstand tot nu toe? Omdat er niet heel erg veel interessante vacatures open staan ben ik ook begonnen met open sollicitaties sturen. Maar goed: op de site van de bureaus wordt al gezegd dat er geen vacatures openstaan, dus ja de reactie die je krijgt is dan ook dan er geen vacatures openstaan…

Toch levert het me hier en daar wel een kennismakingsgesprek op dus wie weet wat daar uitrolt! De tussenstand is dan ook positief. Het is niet onmogelijk voel ik. En vrienden van me hebben ook inmiddels een baan gevonden (na een zoektocht van drie maanden). Dus, gezien de omstandigheden heb ik nog niets te vrezen.

Omdat ik nog 0 reacties heb, ben ik benieuwd of mensen deze blog wel lezen. Reageer met ‘Ja ik lees het!’ want dan weet ik dat jullie het ook écht lezen. En ben je zelf ook op zoek naar een baan? Laat me weten hoe het gaat en of je adviezen hebt! Of stuur me een e-mail naar berberzoekteenbaan@gmail.com en ik post je mail op de weblog!

Molblog post: D66: ´Iedereen heeft tijd voor tien tweets´

Nieuwe Molblog post:

D66 heeft van de week zijn programmapunten voor de verkiezingen van het Europees Parlement gepresenteerd op tien tweets. Marietje Schaake, nummer 3 op de D66-lijst geeft aan waarom: ‘Iedereen heeft tijd voor tien tweets’.

Hoewel ik D66 begrijp, vind ik het toch ook wel een verontrustende ontwikkeling dat zelfs nu politieke programma’s via Twitter worden verspreid. Wat volgt hierna? Krijgen mijn kinderen ooit les op de basisschool via Twitter? Hebben we het nou te druk voor kwaliteit en kiezen we liever voor kwantiteit?

Nogmaals. Ik begrijp D66. Om het volk te bereiken moet je meegaan met de trends. Als dit betekent dat we langer achter het internet zitten (ongeveer zeven uur per week) dan dat we een krant lezen (ongeveer twee tot vijf uur per week), dan is het een goed idee de informatievoorziening ook via het internet te laten verlopen. Het Pew Research center for the people & the press heeft onderzoek gedaan naar de tijd die we doorbrengen met online nieuws, en die is inmiddels met meer dan een derde gestegen van 9% naar 14%. Nieuws lezen uit papieren kranten is steeds minder populair: in twee jaar tijd is dit gedaald van 34% naar 25%.

Dus ok. Op naar de online nieuws. De online journalisten zijn in ieder geval optimistisch over hun professie binnen de online media. Er is meer diversiteit en er zijn tal van technische mogelijkheden. Uit onderzoek van de Online News Association blijkt dat deze online journalisten geloven dat fundamentele waarden van de journalistieke door online journalistiek zal veranderen. De traditionele journalisten denken niet dat dit juist ten goede komt van de journalistiek. Ze vinden dat er minder zorgvuldig met nieuwsvergaring wordt omgegaan, daarnaast zijn ze huiverig voor de nadruk die wordt gelegd op de snelheid van het nieuws en de ‘breaking’ nieuws online.

En daar komt D66 met hun programmapunten. De snelheid van het medium Twitter biedt de perfecte mogelijkheid om de programmapunten er even snel door te rammen. Hup, en de volgende. En tussendoor heb je nog al je anderen die je followed, dus afgeleid word je al snel. D66 denkt met de letterlijke ‘breaking’ nieuws op Twitter zijn aanhang te informeren maar doet gelijk ook mee aan de nieuwste trend: kwantiteit gaat voor kwaliteit.

Het gebruik van Twitter is niks mis mee. Maar op het moment dat Twitter (als enige nieuwskanaal) gebruikt wordt voor nieuwsgaring (en nieuwsvoorziening vanuit de zender) omdat er ‘geen tijd’ is, dan vrees ik voor mijn kinderen.

Media Academie Summer School

In mijn zoektocht naar interessante vacatures kwam ik op de site van de Media Academie terecht. Deze academie organiseert in augustus een intensieve fulltime project voor afgestudeerden (of zij die in de eindfase zitten) met een media-opleiding. Tijdens dit programma leer je alles over de werkzaamheden binnen de media. De academie is op zoek naar:organisatorische duizendpoten, creatieven op meerdere platforms, televisieredacteuren, copywriters, productiekeien, webredacteuren en vormgevers.

De deelname kost 500 euro en je kan je sollicitatie richten naar natasja.versteeg@media-academie.nl.
Je kunt je aanmelden tot en met 30 mei 2009. Er is ruimte voor 300 mediafanaten!

In mijn ogen een echte kans om jezelf na je studie optimaal te ontwikkelen!